МЕНЮ

Eksportowa procedura celna

Artykuł 139. Treść i zastosowanie eksportowej procedury celnej”

  1. Procedura celna wywóz - procedura celna stosowana do towarów unijnych, zgodnie z którą towary te są wywożone z obszaru celnego Unii w celu stałego przebywania poza nim.
  2. Towary objęte procedurą celną wywozu i faktycznie wywiezione z obszaru celnego Unii tracą status towarów unijnych, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z art. 4 ust. 7 i 303 niniejszego kodeksu takie towary zachowują status Towary unijne.
  3. Dopuszcza się stosowanie eksportowej procedury celnej w odniesieniu do:
    1. wywożone z obszaru celnego Unii:
      • towary objęte procedurą celną w celu przetwarzania poza obszarem celnym, z wyjątkiem towarów określonych w art. 1 ust. 3 akapit 176 niniejszego Kodeksu, w celu zakończenia procedury celnej przetwarzania poza obszarem celnym zgodnie z akapitem 1 art. 2 ust. 184 niniejszego Kodeksu;
      • towary objęte procedurą celną wywozu czasowego w celu zakończenia procedury celnej wywozu czasowego zgodnie z art. 2 ust. 231 niniejszego Kodeksu;
      • towary objęte specjalną procedurą celną w celu zakończenia specjalnej procedury celnej w przypadkach określonych zgodnie z art. 254 niniejszego Kodeksu przez Komisję oraz ustawodawstwa Państw Członkowskich w przypadkach przewidzianych przez Komisję;
      • pojazdy transportu międzynarodowego zgodnie z art. 5 ust. 276 niniejszego Kodeksu;
      • towary unijne określone w art. 2 ust. 5 akapit drugi niniejszego kodeksu;
      • produkty przetworzone w celu zakończenia procedury celnej przetwarzania poza obszarem celnym zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit 184 niniejszego Kodeksu;
    2. towary określone w art. 5 ust. 231 niniejszego kodeksu do wywozu z obszaru celnego Unii.
  4. Towary określone w ustępach 1 i 2 ustępu 3 niniejszego artykułu są objęte procedurą celną wywozu bez importu na obszar celny Unii.
  5. Towary określone w artykule 2 ustęp 5 ustęp 207 ustęp 2 niniejszego Kodeksu oraz towary określone w artykule 4 ustęp 215 ustęp 1 ustęp XNUMX niniejszego Kodeksu, objęte procedurą celną wywozu w celu zakończenia procedury celnej wolnego obszaru celnego lub procedury celnej składu wolnocłowego, muszą zostać wywiezione z obszaru celnego Unii w terminie nieprzekraczającym XNUMX roku od dnia następującego po dniu objęcia takich towarów celną procedurą wywozu.
    Ustawodawstwo państw członkowskich może ustanowić krótszy okres, w którym określone towary muszą zostać wywiezione z obszaru celnego Unii.
    Jeżeli określone towary nie są wywożone z obszaru celnego Unii, z wyjątkiem przypadków ich zniszczenia i (lub) nieodwracalnej straty w wyniku wypadku lub siły wyższej lub nieodwracalnej straty w wyniku naturalnej utraty w normalnych warunkach transportu ( transportu) i (lub) przechowywania, do dnia wygaśnięcia , przewidzianego w ustępie pierwszym niniejszego ustępu lub ustanowionego przez ustawodawstwo Państw Członkowskich zgodnie z ustępem drugim niniejszego ustępu, procedura celna dotycząca wywozu zostaje zakończona, a takie towary są zatrzymane przez organy celne zgodnie z rozdziałem 51 niniejszego Kodeksu.
    Wskazane towary nie są zatrzymywane przez organy celne, jeżeli w momencie zakończenia procedury celnej wywozu znajdują się na terytorium FEZ lub w wolnym magazynie.

Artykuł 140. Warunki objęcia towarów procedurą celną wywozu”

Warunkiem objęcia towarów procedurą celną na wywóz są:

  • uiszczenie ceł wywozowych zgodnie z niniejszym Kodeksem;
  • przestrzeganie zakazów i ograniczeń zgodnie z art. 7 niniejszego Kodeksu;
  • spełnienie innych warunków określonych w umowach międzynarodowych w ramach Unii, dwustronnych umowach międzynarodowych między państwami członkowskimi oraz umowach międzynarodowych państw członkowskich z osobą trzecią.

Art. 141. Powstanie i zniesienie obowiązku zapłaty należności celnych wywozowych od towarów objętych procedurą celną wywozową, termin ich uiszczenia oraz obliczenie

  1. Obowiązek zapłaty należności celnych wywozowych od towarów objętych procedurą celną wywozową powstaje dla zgłaszającego z chwilą zarejestrowania przez organ celny zgłoszenia towarów.
  2. Obowiązek uiszczenia należności celnych wywozowych w odniesieniu do towarów objętych procedurą celną do wywozu zostaje zniesiony przez zgłaszającego po wystąpieniu następujących okoliczności:
    1. zwolnienie towarów zgodnie z procedurą celną wywozu z zastosowaniem przywilejów w zapłacie ceł wywozowych;
    2. wypełnienie obowiązku zapłaty należności celnych wywozowych i (lub) ich pobranie w kwotach obliczonych i należnych zgodnie z ustępem 4 niniejszego artykułu;
    3. odmowa wydania towaru zgodnie z procedurą celną wywozu – w związku z obowiązkiem uiszczenia należności celnych wywozowych, które powstały przy rejestracji zgłoszenia towarów;
    4. cofnięcie zgłoszenia towarów zgodnie z art. 113 niniejszego Kodeksu i (lub) anulowanie zwolnienia towarów zgodnie z art. 4 ust. 118 niniejszego Kodeksu - w związku z obowiązkiem zapłaty należności celnych wywozowych powstałych podczas rejestracji deklaracja towarów;
    5. konfiskata lub zamiana towaru na własność (dochód) państwa członkowskiego zgodnie z ustawodawstwem tego państwa członkowskiego;
    6. zatrzymanie towarów przez organ celny zgodnie z rozdziałem 51 niniejszego Kodeksu;
    7. objęcie do czasowego składowania lub objęcie jedną z procedur celnych towarów, które zostały zajęte lub zatrzymane podczas weryfikacji zgłoszenia przestępstwa, w toku postępowania w sprawie karnej lub o wykroczenie administracyjne (prowadzenie postępowania administracyjnego) i w stosunku do których wydano decyzję został złożony do ich zwrotu, jeśli takie towary nie zostały wcześniej wydane.
  3. Obowiązek uiszczenia ceł wywozowych podlega wypełnieniu (należność ceł wywozowych jest płatna) przed zwolnieniem towarów zgodnie z wywozową procedurą celną, chyba że niniejszy Kodeks określa inny termin.
  4. Należności celne wywozowe podlegają zapłacie w wysokości ceł wywozowych obliczonych w zgłoszeniu towarów, z uwzględnieniem korzyści z zapłacenia ceł wywozowych.