МЕНЮ

Procedura celna tranzytu celnego

Artykuł 142. Treść i stosowanie procedury celnej tranzytu celnego”

  1. Procedura celna tranzyt celny - procedura celna, zgodnie z którą towary są transportowane (transportowane) od organu celnego wyjścia do organu celnego przeznaczenia bez uiszczania opłat celnych, podatków, cła specjalnego, antydumpingowego, wyrównawczego, z zastrzeżeniem warunków umieszczenia towarów w ramach tej procedury celnej.
  2. Stosowana jest procedura celna tranzytu celnego:
    1. za przewóz (przewóz) przez obszar celny Unii towarów zagranicznych nieobjętych innymi procedurami celnymi, a także towarów unijnych:
      • objęte procedurą wywozu celnego w przypadkach określonych przez Komisję;
      • objęte procedurą celną w wolnej strefie celnej, przewożone z jednego terytorium FEZ na inne terytorium WSE w przypadku przewidzianym w art. 8 ust. 207 niniejszego Kodeksu;
    2. do przewozu (transportu) z jednej części obszaru celnego Unii do innej części obszaru celnego Unii przez terytoria państw niebędących członkami Unii i (lub) drogą morską towarów unijnych i towary zagraniczne określone w art. 4 ust. 302 niniejszego Kodeksu.
  3. Procedura celna tranzytu celnego stosowana jest w przypadku przewozu (przewozu) towarów:
    1. od organu celnego w miejscu przybycia do organu celnego w miejscu wyjścia;
    2. od organu celnego w miejscu przybycia do śródlądowego organu celnego;
    3. od wewnętrznego organu celnego do organu celnego w miejscu wyjścia;
    4. z jednego wewnętrznego organu celnego do innego wewnętrznego organu celnego;
    5. między organami celnymi przez terytoria państw niebędących członkami Unii i (lub) morze.
  4. Towary zagraniczneobjęte procedurą celną tranzytu celnego zachowują status towarów zagranicznych.
  5. Towary unijneobjęte procedurą celną tranzytu celnego zachowują status towarów unijnych, z wyjątkiem przypadku określonego w art. 3 ust. 307 niniejszego kodeksu oraz przypadków określonych przez Komisję zgodnie z art. 17 ust. 304 niniejszego kodeksu.
  6. W przypadku przewozu (przewozu) przez obszar celny Unii, procedurą celną tranzytu celnego nie są objęte następujące towary zagraniczne:
    1. towary znajdujące się na pokładzie statku powietrznego, który podczas przewozu międzynarodowego dokonał pośredniego, przymusowego lub technicznego lądowania na obszarze celnym Unii bez rozładunku (wyładunku) tych towarów;
    2. towary, które po przybyciu na obszar celny Unii nie opuściły miejsca przemieszczania towarów przez granicę celną Unii i opuściły obszar celny Unii;
    3. towary przewożone liniami energetycznymi;
    4. inne towary w przypadkach przewidzianych w niniejszym Kodeksie.
  7. Towary zagraniczne objęte procedurą celną przewozu (transportu) przez obszar celny Unii są objęte procedurą celną tranzytu celnego w przypadkach przewidzianych w niniejszym Kodeksie i (lub) przepisach prawnych Państw Członkowskich w zakresie regulacji celnych.
  8. W odniesieniu do towarów unijnych i towarów zagranicznych określonych w art. 4 ust. 302 niniejszego Kodeksu, przewożonych z jednej części obszaru celnego Unii do innej części obszaru celnego Unii przez terytoria państw, które nie są członkami Unii i (lub) drogą morską, procedura celna tranzytu celnego jest stosowana z uwzględnieniem specyfiki określonej w rozdziale 43 niniejszego Kodeksu.
  9. W stosunku do towarów osobistego użytku, międzynarodowych przesyłek pocztowych, towarów transportowanych rurociągami, stosuje się procedurę celną tranzytu celnego z uwzględnieniem specyfiki określonej w art. 263, 287 i 294 niniejszego Kodeksu.
  10. Specyfikę stosowania procedury celnej tranzytu celnego w odniesieniu do towarów przewożonych przez terytorium tylko jednego państwa członkowskiego może określać ustawodawstwo tego państwa członkowskiego w zakresie regulacji celnych.
  11. Cechy stosowania procedury celnej tranzytu celnego w odniesieniu do towarów przewożonych przez granicę celną Unii w formie niezmontowanej lub zdemontowanej, w tym w formie niekompletnej lub niekompletnej, przewożonych przez terytoria co najmniej dwóch państw członkowskich w określonym okresie przez jeden lub więcej pojazdów transportu międzynarodowego określa Komisja. (patrz decyzja Zarządu Euroazjatyckiej Komisji Gospodarczej nr 138 z dnia 07.11.2017)
  12. Komisja określa specyfikę stosowania procedury celnej tranzytu celnego w odniesieniu do towarów przewożonych przez obszar celny Unii różnymi (dwoma lub więcej) rodzajami transportu.

Artykuł 143. Warunki objęcia towarów procedurą celną tranzytu celnego”

  1. Warunkiem objęcia towarów procedurą celną tranzytu celnego w celu ich transportu (transportu) przez obszar celny Unii są:
    1. zapewnienie wypełnienia obowiązku uiszczenia należności celnych i podatków importowych zgodnie z art. 146 niniejszego Kodeksu – w stosunku do towarów zagranicznych;
    2. zapewnienie wypełnienia obowiązku uiszczenia specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych ceł zgodnie z art. 146 niniejszego Kodeksu w przypadkach określonych przez Komisję - w odniesieniu do towarów zagranicznych;
    3. zapewnienie możliwości identyfikacji towarów w sposób przewidziany w art. 341 niniejszego Kodeksu;
    4. zgodność pojazdu transportu międzynarodowego z wymogami określonymi w art. 364 niniejszego Kodeksu, jeżeli towary są przewożone w przestrzeniach ładunkowych (przedziałach) pojazdu, które są nakładane plombami celnymi i plombami;
    5. przestrzeganie zakazów i ograniczeń zgodnie z artykułem 7 niniejszego Kodeksu.
  2. Warunki objęcia towarów unijnych, w tym towarów unijnych wysyłanych pocztą, oraz towarów zagranicznych określonych w art. 4 ust. 302 niniejszego kodeksu procedurą celną tranzytu celnego w celu ich transportu (transportu) z jednej części obszaru celnego Unii do innej części obszaru celnego Unii przez terytoria państw niebędących członkami Unii i (lub) drogą morską są określone w art. 304-306 niniejszego Kodeksu.
  3. Zgłaszającym towary przewożone przez obszar celny Unii przy użyciu co najmniej dwóch rodzajów transportu objętych procedurą celną tranzytu celnego mogą być osoby określone w art. 1 ust. 1 akapit 83 niniejszego Kodeksu, lub twarz państwa członkowskiego, który zgodnie z ustawodawstwem tego państwa członkowskiego posiada uprawnienia w odniesieniu do towarów przewożonych dwoma lub więcej rodzajami transportu i zapewnia organizację takiego przewozu towarów.
  4. Gdy towary są objęte procedurą celną tranzytu celnego urząd celny wyjścia ustala okres tranzytu celnego zgodnie z art. 144 niniejszego Kodeksu, określa miejsce dostawy towarów zgodnie z art. 145, 263 i 304 niniejszego Kodeksu, przeprowadza identyfikację towarów, dokumenty dla nich zgodnie z art. 341 niniejszego Kodeksu. ?????
    Jeżeli przewóz towarów, z wyjątkiem przewozu towarów drogą wodną lub statkiem powietrznym, odbywa się w przestrzeni ładunkowej (przedziale) pojazdu spełniającego wymagania określone w art. 364 niniejszego Kodeksu lub w jego części, identyfikacja, oprócz innych metod identyfikacji przewidzianych w art. 341 niniejszego Kodeksu, musi być zapewniona poprzez nałożenie plomb na takie przestrzenie ładunkowe (przedziały) pojazdu lub jego części, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ustępie trzecim niniejszego ustępu.
    Nakładanie plomb na przestrzenie ładunkowe (przedziały) pojazdu lub jego części nie jest wymagane przy przewozie żywych zwierząt, międzynarodowych przesyłek pocztowych w kontenerach pocztowych (worki pocztowe, kontenery pocztowe), a także przy przewozie przez terytorium państw, które są niebędących członkami Unii, w jednej przestrzeni ładunkowej (przedziałie) pojazdu lub jego części towarów objętych procedurą celną tranzytu celnego, wraz z towarami, które nie są objęte procedurą celną tranzytu celnego.

Artykuł 144. Termin tranzytu celnego

  1. Przy objęciu towarów procedurą celną tranzytu celnego organ celny wyjścia wyznacza termin, w którym towar musi być dostarczony z organu celnego wyjścia do organu celnego przeznaczenia (zwany dalej okresem tranzytu celnego).
  2. Dla towarów przewożonych koleją okres tranzytu celnego ustala się na 2 tys. kilometrów na 1 miesiąc, ale nie mniej niż 7 dni kalendarzowych.
    W odniesieniu do towarów, których przewóz (przewóz) odbywa się innymi rodzajami transportu, okres tranzytu celnego ustala się zgodnie ze zwykłym czasem przewozu (przewozu) towarów w oparciu o rodzaj transportu i możliwości pojazd, ustalona trasa przewozu towarów, inne warunki transportu i (lub) oświadczenia zgłaszającego lub przewoźnika, a także uwzględnienie wymagań reżimu pracy i odpoczynku kierowcy pojazdu zgodnie z traktatami międzynarodowymi państw członkowskich z osobą trzecią, ale nie więcej niż termin tranzytu celnego.
  3. Termin tranzytu celnego nie może przekroczyć okresu ustalonego według stawki 2 tys. kilometrów za 1 miesiąc lub okresu ustalonego przez Komisję na podstawie specyfiki przewozu towarów objętych procedurą celną tranzytu celnego.
  4. Okres tranzytu celnego ustalony przez organ celny na uzasadniony wniosek zgłaszającego lub przewoźnika może zostać przedłużony w okresie określonym w ustępie 3 niniejszego artykułu.
    Procedurę wykonywania czynności celnych związanych z przedłużeniem okresu tranzytu celnego określa Komisja. (patrz Decyzja Zarządu Euroazjatyckiej Komisji Gospodarczej nr 170 z 13.12.2017)

Artykuł 145. Miejsce wydania towaru. Zmiana miejsca dostawy towaru

  1. Przy objęciu towarów procedurą celną tranzytu celnego organ celny wyjścia określa miejsce, do którego towary objęte procedurą celną tranzytu celnego powinny zostać dostarczone (dalej - miejsce dostawy towarów).
  2. Miejsce dostawy towaru określa się na podstawie informacji o miejscu przeznaczenia określonym w dokumentach przewozowych (wysyłkowych), chyba że paragrafy 3 - 5 niniejszego artykułu stanowią inaczej.
    Miejscem dostawy towaru jest strefa kontroli celnej zlokalizowana w rejonie działania organu celnego przeznaczenia. W takim przypadku towary transportowane z miejsca ich przybycia są dostarczane do siedziby organu celnego, chyba że niniejszy Kodeks i (lub) przepisy prawa celnego państw członkowskich stanowią inaczej.
    Miejscem dostawy towarów przewożonych koleją jest strefa kontroli celnej na stacji docelowej, na drogach dojazdowych do stacji docelowej lub na torach kolejowych niepublicznych przylegających bezpośrednio do stacji docelowej.
  3. Przy transporcie (transportu) towarów na terytorium jednego państwa członkowskiego organ celny wyjścia ma prawo ustalić miejsce dostawy towarów, niezależnie od informacji określonych w dokumentach przewozowych (transportowych), w przypadkach określonych przepisami tego państwa członkowskiego w zakresie regulacji celnych.
  4. W przypadku przewozu (przewozu) towarów przez terytorium dwóch lub więcej państw członkowskich organ celny wyjścia ma prawo do określenia miejsca dostawy towaru, niezależnie od informacji zawartych w dokumentach przewozowych (wysyłkowych), w przypadkach przewidzianych na mocy traktatów międzynarodowych w Unii i (lub) w innych przypadkach określonych przez Komisję.
  5. W przypadku transportu (transportu) towarów z jednej części obszaru celnego Unii do innej części obszaru celnego Unii przez terytoria państw niebędących członkami Unii i (lub) drogą morską organ celny wyjazd ma prawo określić miejsce dostawy towarów, niezależnie od informacji określonych w dokumentach transportowych (transportowych ), w przypadkach przewidzianych w ust. 8 i 9 art. 304 niniejszego Kodeksu i (lub) w innych przypadkach określonych przez Komisja.
  6. Jako miejsce dostawy towarów mogą być wyznaczone obiekty, pomieszczenia (części pomieszczeń) i (lub) tereny otwarte (części terenów otwartych) upoważnionego przedsiębiorcy posiadającego świadectwa typu drugiego lub trzeciego, będące strefą kontroli celnej. towary przewożone z miejsca ich przybycia, jeżeli zgodnie z dokumentami transportowymi (wysyłkowymi) takie towary trafiają do budowli, lokali (części lokali) i (lub) na tereny otwarte (części terenów otwartych) takiego upoważnionego podmiot gospodarczy.
  7. Jeżeli w trakcie przewozu (przewozu) towarów zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego miejsce przeznaczenia ulegnie zmianie zgodnie z ustawodawstwem państw członkowskich w zakresie transportu, miejsce dostawy towaru może zostać zmienione za zezwoleniem organu celnego.
    Aby uzyskać zgodę organu celnego na zmianę miejsca dostawy przewoźnik ma prawo wystąpić do dowolnego organu celnego znajdującego się na jego trasie z wnioskiem o zmianę miejsca dostawy towarów, sporządzonym w dowolnej formie. Wraz z wnioskiem o zmianę miejsca dostawy towarów składane są dokumenty potwierdzające zmianę miejsca przeznaczenia, zgłoszenie tranzytowe oraz inne dokumenty dotyczące towarów.
    Zezwolenie na zmianę miejsca dostawy towaru odbiera organ celny nie później niż następnego dnia po dniu otrzymania wniosku i dokumentów, o których mowa w ust. XNUMX niniejszej klauzuli. Po wydaniu zezwolenia na zmianę miejsca dostawy następuje zakończenie procedury celnej tranzytu celnego dla towarów, których miejsce dostawy zostało zmienione i towary podlegają objęciu procedurą celną tranzytu celnego.
    Tryb wykonywania czynności celnych związanych z uzyskaniem zezwolenia organu celnego na zmianę miejsca dostawy towarów określa Komisja. (patrz Decyzja Zarządu Euroazjatyckiej Komisji Gospodarczej nr 170 z 13.12.2017)
    Dopuszcza się zmianę miejsca dostawy towaru bez zakończenia procedury celnej tranzytu celnego, jeżeli takie miejsce dostawy znajduje się w tym samym rejonie organu celnego, w którym pierwotnie ustalone przez organ celny miejsce dostawy towaru , w sposób przewidziany przez ustawodawstwo państw członkowskich dotyczące regulacji celnych.

Art. 146. Zabezpieczenie wykonania obowiązku zapłaty ceł, podatków, ceł specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych w procedurze celnej tranzytu celnego

  1. Zabezpieczenie wykonania obowiązku uiszczenia należności celnych i podatków w trakcie procedury celnej tranzytu celnego jest składane zgodnie z rozdziałem 9 niniejszego Kodeksu, z uwzględnieniem niniejszego artykułu oraz art. 271 i 287 niniejszego Kodeksu.
    W przypadkach, gdy zabezpieczenie wykonania obowiązku zapłaty specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych ceł jest warunkiem objęcia towarów procedurą celną tranzytu celnego zgodnie z art. 2 ust. 1 akapit 143 niniejszego Kodeksu, takie zabezpieczenie jest udzielana zgodnie z art. 75 niniejszego Kodeksu, z uwzględnieniem postanowień niniejszego artykułu.
  2. Przy wprowadzaniu towarów, z wyjątkiem towarów do użytku osobistego i poczty międzynarodowej, w ramach procedury celnej tranzytu celnego, wysokość zabezpieczenia wykonania obowiązku zapłaty należności celno-podatkowych ustalana jest na podstawie kwot ceł cła, podatki, które byłyby należne w państwie członkowskim, organ celny, który produkuje zwolnienie towarówjeżeli w dniu rejestracji zgłoszenia tranzytowego towary zostały objęte procedurą celną dopuszczenia do konsumpcji krajowej lub procedurą celną wywozu bez zastosowania preferencji taryfowych i świadczeń z tytułu uiszczenia należności celnych przywozowych, podatków lub świadczeń o zapłatę odpowiednio ceł wywozowych, ale nie mniej niż kwoty ceł, podatków, które byłyby należne w innych państwach członkowskich, przez których terytoria będzie realizowany przewóz (przewóz) towarów zgodnie z procedurą celną tranzyt celny, jeśli produkt została objęta na terytoriach tych państw członkowskich procedurą celną dopuszczenia do konsumpcji krajowej lub procedurą celną wywozu bez stosowania preferencji taryfowych i świadczeń z tytułu uiszczenia ceł importowych, podatków lub zwolnień z zapłaty ceł eksportowych , odpowiednio.
    Kwoty ceł i podatków określone w akapicie pierwszym niniejszej klauzuli ustalane są na podstawie najwyższej wartości stawek ceł, podatków, wartości towarów i (lub) ich cech fizycznych w sensie fizycznym (ilość, waga, objętość lub inne cechy), które można określić na podstawie dostępnych informacji, których procedurę stosowania określa ustawodawstwo państw członkowskich.
  3. Komisja ma prawo określić specyfikę ustalania wysokości zabezpieczenia wykonania obowiązku zapłaty cła, podatków oraz wysokości zabezpieczenia wykonania obowiązku zapłaty ceł specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych przy nakładaniu towary (składniki towarów) przewożone przez granicę celną Unii w stanie niezmontowanym lub zdemontowanym w ramach procedury celnej tranzytu celnego, w tym formularz niekompletny lub niekompletny. (patrz decyzja Zarządu Euroazjatyckiej Komisji Gospodarczej nr 138 z dnia 07.11.2017)
  4. W odniesieniu do towarów objętych procedurą celną tranzytu celnego egzekucja z obowiązku uiszczenia ceł i podatków oraz egzekucja z obowiązku uiszczenia specjalnych, antydumpingowych ceł wyrównawczych nie jest przewidziana w następujących przypadkach:
    1. wysokość zabezpieczenia wykonania zobowiązania do zapłaty cła i podatków oraz wysokość zabezpieczenia wykonania zobowiązania do zapłaty ceł specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych, jeżeli złożenie takiego zabezpieczenia jest warunkiem umieszczenia towaru w ramach procedury celnej tranzytu celnego zgodnie z art. 2 ust. 1 akapit 143 niniejszego Kodeksu łącznie nie przekracza kwoty stanowiącej równowartość 500 euro według kursu wymiany obowiązującego w dniu rejestracji zgłoszenia tranzytowego;
    2. zgłaszający jest przewoźnikiem celnym realizującym przewóz (transport) zgłoszonego towaru lub upoważnionym przedsiębiorcą posiadającym zaświadczenie o wpisie do rejestru upoważnionych przedsiębiorców pierwszego lub trzeciego rodzaju;
    3. towary są transportowane koleją, drogą powietrzną lub transportowane rurociągami, z wyjątkiem przypadku, gdy taki transport (transport) jest częścią transportu (transportu) towarów przy użyciu dwóch lub więcej rodzajów transportu;
    4. towary zagraniczne są transportowane statkami wodnymi, w tym statkami o żegludze mieszanej (rzeczno-morskiej), między portami morskimi Państwa Członkowskiego i (lub) Państw Członkowskich bez wpływania na śródlądowe drogi wodne Państwa Członkowskiego i (lub) Państw Członkowskich, z z wyjątkiem przypadku, gdy taki transport jest częścią transportu towarów przy użyciu dwóch lub więcej rodzajów transportu;
    5. w przypadkach określonych przez ustawodawstwo państwa członkowskiego, w którym towary są objęte procedurą celną tranzytu celnego, jeżeli przewóz (przewóz) towarów odbywa się na terytorium tego państwa członkowskiego;
    6. w przypadkach określonych w art. 1 ust. 1 akapit 304 niniejszego Kodeksu, a także w przypadkach określonych przez Komisję zgodnie z art. 1 ust. 1 akapit 304 ust. XNUMX niniejszego Kodeksu;
    7. w przypadkach przewidzianych w umowach międzynarodowych w Unii i (lub) umowach międzynarodowych państw członkowskich z osobą trzecią;
    8. organ celny podjął decyzję o skorzystaniu z eskorty celnej;
    9. towary przeznaczone są do użytku służbowego przez misje dyplomatyczne i urzędy konsularne znajdujące się na obszarze celnym Unii, o których urząd celny wyjścia dla każdej konkretnej przesyłki posiada informację z Ministerstwa Spraw Zagranicznych Państwa Członkowskiego, w którym urząd celny wyjazdu znajduje się. Określone informacje są przekazywane organowi celnemu przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych państwa członkowskiego, w którym znajduje się organ celny wyjścia, po otrzymaniu:
      • z Ministerstwa Spraw Zagranicznych państwa członkowskiego będącego państwem przyjmującym misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego będącego odbiorcą towarów;
      • lub z misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego znajdującego się na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się urząd celny wyjścia i które jest misją dyplomatyczną lub placówką konsularną państwa, którego misja dyplomatyczna lub urząd konsularny jest odbiorcą towarów;
    10. towary są przeznaczone do użytku służbowego przez przedstawicielstwa państw przy organizacjach międzynarodowych, organizacjach międzynarodowych lub ich przedstawicielstwach, inne organizacje lub ich przedstawicielstwa znajdujące się na obszarze celnym Unii, o których organ celny wyjścia dla każdego konkretnego przewozu posiada informację od Ministerstwo Spraw Zagranicznych Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się urząd celny wyjścia. Wskazane informacje są przekazywane organowi celnemu przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się organ celny wyjścia, po otrzymaniu od Ministerstwa Spraw Zagranicznych Państwa Członkowskiego będącego państwem przyjmującym przedstawicielstwa państw organizacjom międzynarodowym, organizacjom międzynarodowym lub ich przedstawicielstwom, innym organizacjom lub ich przedstawicielstwom, które są odbiorcami towarów;
    11. towary przeznaczone są do użytku osobistego, w tym towary do założenia, pracownicy placówek dyplomatycznych, pracownicy urzędów konsularnych, personel (pracownicy, urzędnicy) przedstawicielstw państw przy organizacjach międzynarodowych, organizacje międzynarodowe lub ich przedstawicielstwa, inne organizacje lub ich przedstawicielstwa zlokalizowane w obszar celny Unii, a także członków ich rodzin, o których urząd celny wyjścia dla każdej konkretnej przesyłki posiada informację z Ministerstwa Spraw Zagranicznych Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się urząd celny wyjścia. Informacja ta jest przekazywana organowi celnemu przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się urząd celny wyjścia, po otrzymaniu od Ministerstwa Spraw Zagranicznych Państwa Członkowskiego będącego państwem przyjmującym misję dyplomatyczną, konsularną. placówki, misje państw do organizacji międzynarodowych, organizacji międzynarodowych lub ich przedstawicielstwa, inne organizacje lub ich przedstawicielstwa, pracownicy, pracownicy, personel (pracownicy, urzędnicy) których są odbiorcami towarów lub z misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego zlokalizowanego na terytorium państwa członkowskiego, w którym znajduje się organ celny wyjścia, będącego przedstawicielstwem dyplomatycznym lub urzędem konsularnym państwa, pracownicy, pracownicy misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego, których są odbiorcami towarów;
    12. towary przeznaczone są do wykorzystania w kulturze, badaniach naukowych, zawodach sportowych lub przygotowaniach do nich, likwidacji skutków klęsk żywiołowych, wypadków, katastrof, zapewnienia zdolności obronnych i bezpieczeństwa państwa (narodowego) państw członkowskich, ponownego wyposażenia ich uzbrojenia ochrony granic państwowych państw-członków, wykorzystania przez organy państwowe państw członkowskich, o czym świadczy właściwy organ państwowy zainteresowanego państwa członkowskiego ubiegającego się o wydanie takich towarów bez zabezpieczenia wykonania obowiązku uiścić cła i podatki i (lub) bez zabezpieczenia wykonania obowiązku zapłaty cła specjalnego, antydumpingowego, wyrównawczego, wniesionego przez organ celny Państwa Członkowskiego wskazanego przez Komisję, na terytorium którego urząd celny przeznaczenia, do organu celnego państwa członkowskiego wyznaczonego przez Komisję, na którego terytorium znajduje się organ celny wyjścia;
    13. w stosunku do towarów przewożonych transportem drogowym, realizowanych zgłoszenie celne ze szczególnymi cechami określonymi w artykule 114 niniejszego Kodeksu, w celu objęcia ich procedurą celną dopuszczenia do konsumpcji krajowej i w odniesieniu do takich towarów, cła zostały uiszczone, podatki, cła specjalne, antydumpingowe, wyrównawcze, jeżeli przewóz zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego będzie wykonywany wyłącznie przez terytorium Państwa Członkowskiego, w którym składane jest zgłoszenie towarów i przez zgłaszającego towary w procedurze celnej tranzytu celnego, a zgłaszającym towary objęte procedurą celną dopuszczenia do konsumpcji krajowej jest ta sama osoba.
  5. Jeżeli w stosunku do towarów objętych procedurą celną tranzytu celnego, określona kwota zabezpieczenia wykonania obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych oraz kwota zabezpieczenia wykonania obowiązku uiszczenia opłaty specjalnej, antydumpingowej, cła wyrównawcze, jeżeli złożenie takiego zabezpieczenia jest warunkiem objęcia towarów tranzytem celnym procedury celnej zgodnie z art. 2 ust. 1 akapit 143 niniejszego Kodeksu, łącznie przekraczają kwotę określoną w dokumentach określonych w art. 147 niniejszego Kodeksu o nie więcej niż kwotę stanowiącą równowartość 500 euro według kursu wymiany obowiązującego w dniu rejestracji zgłoszenia tranzytowego, wniesienie dodatkowego zabezpieczenia wypełnienia obowiązku zapłaty ceł, podatków i (lub) nie jest wymagane zabezpieczenie wykonania obowiązku zapłaty specjalnych, antydumpingowych ceł wyrównawczych.
  6. Zabezpieczenie wykonania obowiązku uiszczenia ceł i podatków jest zapewnione w odniesieniu do towarów przewożonych na podstawie jednego zgłoszenia tranzytowego. W odniesieniu do towarów przewożonych na podstawie kilku zgłoszeń tranzytowych można złożyć ogólne zabezpieczenie wykonania obowiązku uiszczenia ceł i podatków.
  7. Zabezpieczenie wykonania obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych w odniesieniu do towarów przewożonych w ramach jednego zgłoszenia tranzytowego może zostać złożone do organu celnego wyjścia lub organu celnego przeznaczenia.
    Ogólne zabezpieczenie wykonania obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych może zostać złożone organowi celnemu wyjścia, organowi celnemu przeznaczenia lub innemu organowi celnemu państwa członkowskiego, na terytorium którego organ celny wyjścia lub organ celny organ przeznaczenia znajduje się i jest określony przez ustawodawstwo tego państwa członkowskiego w zakresie przepisów celnych. .
  8. Cechy zastosowania zabezpieczenia ogólnego dla wykonania obowiązku zapłaty należności celno-podatkowych w przypadkach, gdy objęcie towaru procedurą celną tranzytu celnego będzie dokonywane przez organ celny jednego państwa członkowskiego, a zabezpieczenie ogólne dla wypełnienie obowiązku uiszczenia ceł i podatków jest przekazywane organowi celnemu innego państwa członkowskiego, określa umowa międzynarodowa zawarta w Unii.
    Cechy zastosowania ogólnego zabezpieczenia wykonania obowiązku zapłaty należności celno-podatkowych w przypadkach, gdy objęcie towaru procedurą celną tranzytu celnego będzie dokonywane przez organ celny państwa członkowskiego, organ celny którym udzielono ogólnego zabezpieczenia wykonania obowiązku zapłaty ceł i podatków, określa ustawodawstwo tego państwa-członka.

Art. 147. Cechy potwierdzenia złożenia zabezpieczenia wykonania obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych w tranzycie celnym”

  1. Jeżeli objęcie towarów procedurą celną tranzytu celnego będzie realizowane przez organ celny jednego państwa członkowskiego, a zabezpieczenie wykonania obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych składa organowi celnemu innego państwa członkowskiego w w którym znajduje się organ celny przeznaczenia, w celu potwierdzenia złożenia takiego zabezpieczenia stosuje się zaświadczenie zapewniające wypełnienie obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych (dalej – świadectwo bezpieczeństwa).
    Jeżeli objęcie towarów procedurą celną tranzytu celnego będzie dokonywane przez organ celny państwa członkowskiego, którego organ celny otrzymał zabezpieczenie wykonania obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych, jest to może posługiwać się certyfikatem bezpieczeństwa lub innym dokumentem potwierdzającym przyjęcie zabezpieczenia w celu wypełnienia obowiązku zapłaty ceł i podatków, których formę i tryb stosowania określa ustawodawstwo tego państwa członkowskiego.
  2. Certyfikat bezpieczeństwa wydawany jest w formie dokumentu elektronicznego.
    Dopuszcza się wystawienie zaświadczenia bezpieczeństwa w formie dokumentu papierowego przy zabezpieczeniu wykonania obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych w stosunku do towarów do użytku osobistego, a także gdy organ celny nie ma możliwości zapewnienia certyfikat bezpieczeństwa w formie dokumentu elektronicznego z powodu awarii systemów informatycznych wykorzystywanych przez organy celne spowodowanej awariami technicznymi, zakłóceniami w działaniu łączności (sieci telekomunikacyjne i Internet), przerwami w dostawie prądu.
  3. Świadectwo zabezpieczenia sporządzane jest w wysokości ustalonej przez osobę, która złożyła zabezpieczenie wykonania obowiązku zapłaty cła i podatków, w wysokości wniesionego zabezpieczenia wykonania obowiązku zapłaty cła i podatków. Umowa międzynarodowa w Unii, przewidziana w art. 8 ust. 146 niniejszego Kodeksu, może określać przypadki i warunki, w których, z ogólnym zabezpieczeniem wykonania obowiązku zapłaty ceł i podatków, świadectwo bezpieczeństwa (świadectwa bezpieczeństwa) jest sporządzony (wystawiony) w kwocie przewyższającej wysokość wniesionego zabezpieczenia spełnienia obowiązku zapłaty ceł i podatków.
  4. Złożenie zabezpieczenia wykonania obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych w stosunku do towarów przewożonych w ramach jednego zgłoszenia tranzytowego potwierdzane jest jednym lub kilkoma świadectwami bezpieczeństwa.
    W przypadku ogólnego zabezpieczenia wykonania obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych, jedno świadectwo zabezpieczenia może być potwierdzone w celu zapewnienia wykonania obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych w stosunku do towarów przewożonych na podstawie kilku zgłoszeń tranzytowych.
  5. Forma certyfikatu bezpieczeństwa, struktura i format takiego certyfikatu bezpieczeństwa w postaci dokumentu elektronicznego, procedura ich wypełniania i dokonywania zmian (uzupełnień) certyfikatu bezpieczeństwa, procedura ustalania okresu jego ważności, procedura posługiwania się świadectwem bezpieczeństwa, w tym procedura jego przedłożenia organowi celnemu, rejestracja, odmowa rejestracji, unieważnienie rejestracji, zakończenie ważności (unieważnienie), a także podstawy odmowy rejestracji, unieważnienie rejestracji, unieważnienie ważności (unieważnienia) certyfikatu bezpieczeństwa określa Komisja. (por. Decyzja Zarządu Euroazjatyckiej Komisji Gospodarczej nr 199 z dnia 19.11.2019 – wchodzi w życie 01.12.2021) (por. Decyzja Zarządu Euroazjatyckiej Komisji Gospodarczej nr 3 z dnia 14.01.2020 – wchodzi w życie w życie 01.12.2021 grudnia XNUMX r.)
  6. Dla organu celnego wyjścia potwierdzeniem złożenia zabezpieczenia wykonania obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych są:
    1. poświadczenie bezpieczeństwa, wystawione w formie dokumentu elektronicznego, zarejestrowane przez organ celny i otrzymane przez organ celny wyjścia za pomocą systemów informatycznych organów celnych;
    2. świadectwo bezpieczeństwa sporządzone w formie dokumentu papierowego i zarejestrowane przez organ celny oraz informację o takim świadectwie bezpieczeństwa i z takiego świadectwa bezpieczeństwa otrzymaną przez organ celny wyjścia za pomocą systemów informatycznych organów celnych.
  7. Umowa międzynarodowa zawarta w Unii, o której mowa w art. 8 ust. 146 niniejszego Kodeksu, może określać szczegóły potwierdzania złożenia ogólnego zabezpieczenia wykonania obowiązku zapłaty ceł i podatków.
  8. Organ celny wyjścia nie uznaje za potwierdzenie złożenia zabezpieczenia wykonania obowiązku uiszczenia należności celno-podatkowych świadectwa bezpieczeństwa, o którym informacje deklarowane są w zgłoszeniu tranzytowym, w następujących przypadkach:
    1. ważność świadectwa bezpieczeństwa wygasła w chwili złożenia zgłoszenia tranzytowego;
    2. informacje określone w świadectwie bezpieczeństwa wystawionym w formie dokumentu elektronicznego lub informacje o świadectwie bezpieczeństwa wystawionym w formie dokumentu w formie papierowej i (lub) z takiego świadectwa bezpieczeństwa zawarte w systemie informatycznym organów celnych nie nie odpowiadają informacjom określonym w zgłoszeniu tranzytowym;
    3. organ celny wyjścia nie otrzymał informacji o świadectwie bezpieczeństwa i (lub) informacji od niego zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu przy stosowaniu świadectwa bezpieczeństwa, sporządzonego w formie dokumentu na papierze.
  9. Organy celne zgodnie z art. 368 Kodeksu wymieniają świadectwa zabezpieczenia wystawione w formie dokumentu elektronicznego, informacje o imiennych świadectwach zabezpieczenia wystawionych w formie dokumentu papierowego oraz informacje z nich pochodzące, a także informacje o świadectwach zabezpieczenia, którego ważność została zakończona (o zabezpieczeniach umorzonych certyfikatów), niewykorzystanie świadectwa zabezpieczenia, unieważnienie rejestracji świadectwa zabezpieczenia, możliwość wypowiedzenia (umorzenia) świadectwa zabezpieczenia.

Artykuł 148. Rozładunek, przeładunek (przeładunek) i inne czynności ładunkowe z towarem oraz wymiana pojazdów w trakcie przewozu (transportu) towaru zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego przez obszar celny Unii

  1. Rozładunek, przeładunek (przeładunek), w tym z pojazdu jednego rodzaju transportu na pojazd innego rodzaju transportu oraz inne operacje ładunkowe z towarami przewożonymi zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego przez obszar celny Unii, jako jak również wymiana pojazdów przewożących takie towary są dopuszczone za zgodą organu celnego w rejonie działalności, w którym takie operacje są wykonywane, z wyjątkiem przypadków określonych w ustępie 2 niniejszego artykułu.
  2. Jeżeli czynności określone w ustępie 1 niniejszego artykułu w odniesieniu do towarów i pojazdów można wykonać bez usunięcia nałożonych zamknięć celnych i zamknięć lub jeżeli plomby celne i zamknięcia nie zostały nałożone na towary, takie czynności są dozwolone po odpowiednim powiadomieniu organ celny, w rejonie działalności, w którym wykonywane są takie czynności, w formie elektronicznej lub pisemnej.
  3. Procedura wykonywania czynności celnych związanych z uzyskaniem zezwolenia organu celnego na rozładunek, przeładunek (przeładunek) i inne operacje ładunkowe towarami przewożonymi w procedurze celnej dla tranzytu celnego przez obszar celny Unii, a także na zastępowanie pojazdów przewożących takie towary, lub z powiadomieniem organu celnego o zleceniu takich czynności, określa Komisja. (patrz Decyzja Zarządu Euroazjatyckiej Komisji Gospodarczej nr 170 z 13.12.2017)
  4. Organ celny ma prawo odmówić wydania zezwolenia na wykonywanie operacji ładunkowych z towarami przewożonymi zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego przez obszar celny Unii, jeżeli istnieje zakaz takich operacji w transporcie (wysyłce) dokumenty, dokumenty potwierdzające przestrzeganie ograniczeń lub inne dokumenty wystawione przez agencje rządowe.
  5. Na wniosek osoby, za zgodą organu celnego, operacje ładunkowe z towarami przewożonymi zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego przez obszar celny Unii mogą być wykonywane poza godzinami pracy organu celnego.

Art. 149. Środki podejmowane w razie wypadku, siły wyższej lub innych okoliczności powstałych podczas przewozu (przewozu) towaru w procedurze celnej tranzytu celnego

  1. W razie wypadku, siły wyższej lub innych okoliczności, które uniemożliwiają przewoźnikowi wywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 150 niniejszego Kodeksu, przewoźnik obowiązany jest podjąć wszelkie środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa towarów i pojazdów, niezwłocznie powiadomić najbliższego organ celny o tych okolicznościach i lokalizacji towaru, a także przewieźć towar lub zapewnić jego przewóz (przewóz) (jeśli jego pojazd jest uszkodzony) do najbliższego organu celnego lub innego miejsca wskazanego przez organ celny.
    Organ celny, który otrzymał wiadomość o zaistniałych okolicznościach jest obowiązany powiadomić organ celny wyjścia oraz organ celny przeznaczenia o zaistniałych okolicznościach uniemożliwiających przewóz (przewóz) towarów zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego .
  2. Procedurę wykonywania czynności celnych w razie wypadku, siły wyższej lub innych okoliczności powstałych podczas przewozu (transportu) towarów zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego określa Komisja. (patrz Decyzja Zarządu Euroazjatyckiej Komisji Gospodarczej nr 170 z 13.12.2017)
  3. Koszty poniesione przez przewoźnika w związku z przestrzeganiem wymogów ustępu 1 niniejszego artykułu nie są zwracane przez organy celne.

Artykuł 150. Obowiązki przewoźnika podczas przewozu (przewozu) towaru zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego

  1. Podczas przewozu (przewozu) towarów zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego, przewoźnik, niezależnie od tego, czy jest zgłaszającym towary objęte taką procedurą celną, z wyjątkiem przypadku określonego w paragrafie 2 niniejszego artykułu, jest zobowiązany :
    1. dostarczyć towary i dokumenty dla nich w terminie ustalonym przez organ celny wyjścia do miejsca dostawy towarów, po określonej trasie przewozu (transportu) towarów, jeśli jest on ustanowiony;
    2. zapewnić bezpieczeństwo towarów, zamknięć celnych i plomb lub innych środków identyfikacji, jeśli zostały one użyte;
    3. uniemożliwienia rozładunku, przeładunku (przeładunku) i wykonywania innych operacji ładunkowych z towarami przewożonymi (przewożonymi) zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego, a także zastępowania pojazdów przewożących takie towary, bez zgody organów celnych, z wyjątkiem w przypadku przewidzianym w ust. 2 art. 148 niniejszego Kodeksu.
  2. W przypadku, gdy transport (transport) towarów odbywa się przy użyciu dwóch lub więcej rodzajów transportu, cła określone w ustępie 1 niniejszego artykułu nakłada się na zgłaszającego towary objęte procedurą celną tranzytu celnego.
  3. W przypadku niedostarczenia towarów przewożonych koleją, objętych procedurą celną tranzytu celnego, do miejsca dostawy towarów określonego przez organ celny wyjścia, każdy przewoźnik kolejowy państw członkowskich, który przyjął te towary do transport jest zobowiązany do dostarczenia, na żądanie organu celnego, informacji o tych niedostarczonych towarach. Odpowiedni wniosek i informacje mogą być przekazywane zarówno na piśmie, jak i za pomocą systemów informatycznych i technologii informacyjnej.

Artykuł 151. Zakończenie i zakończenie procedury celnej tranzytu celnego

  1. Procedura celna tranzytu celnego kończy się po dostarczeniu towaru do miejsca dostawy towaru określonego przez organ celny wyjścia.
  2. W miejscu dostawy towaru, przed zakończeniem procedury celnej tranzytu celnego, towar umieszczany jest w strefie kontroli celnej, w tym bez rozładunku towaru z pojazdu, którym został dostarczony.
    Towary są umieszczane w strefie kontroli celnej o każdej porze dnia.
  3. Do zakończenia procedury celnej tranzytu celnego przewoźnik lub, jeżeli przewiduje to ustawodawstwo państw członkowskich w zakresie regulacji celnej, zgłaszający towary objęte procedurą celną tranzytu celnego muszą złożyć zgłoszenie tranzytowe do organu celnego przeznaczenia oraz inne dostępne mu dokumenty:
    1. w odniesieniu do towarów przewożonych transportem drogowym - w ciągu 3 godzin od momentu ich przybycia na miejsce dostawy towarów, a w przypadku przybycia towarów poza godzinami pracy organu celnego - w ciągu 3 godzin od momentu rozpoczęcie pracy tego organu celnego;
    2. w odniesieniu do towarów przewożonych transportem wodnym, lotniczym lub kolejowym – w czasie ustalonym przez proces technologiczny (harmonogram) portu, lotniska lub dworca kolejowego podczas transportu międzynarodowego lub w innym okresie ustalonym przez ustawodawstwo państw członkowskich w zakresie regulacji celnej .
  4. W imieniu przewoźnika czynności przewidziane w ustępie 3 niniejszego artykułu mogą być wykonywane przez osoby działające w imieniu takiego przewoźnika, jeśli jest to dozwolone zgodnie z ustawodawstwem Państw Członkowskich w zakresie regulacji celnych.
  5. Na żądanie organu celnego przewoźnik ma obowiązek przedstawić towar.
  6. Organ celny przeznaczenia, w ciągu 1 godziny od daty złożenia dokumentów, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, rejestruje ich złożenie w sposób przewidziany przez ustawodawstwo Państw Członkowskich w zakresie przepisów celnych.
  7. Organ celny przeznaczenia kończy procedurę celną tranzytu celnego tak szybko, jak to możliwe, ale nie później niż 4 godziny czasu pracy organu celnego od momentu zarejestrowania złożenia dokumentów określonych w ust. 3 niniejszego artykułu, a jeżeli złożenie takich dokumentów zostanie zarejestrowane w terminie krótszym niż 4 godziny przed zakończeniem godzin pracy organu celnego - w ciągu 4 godzin od momentu rozpoczęcia godzin pracy tego organu celnego.
  8. Jeżeli organ celny zdecyduje się na przeprowadzenie kontroli celnej, termin zakończenia procedury celnej tranzytu celnego za pisemną zgodą naczelnika (naczelnika) organu celnego przeznaczenia, jego upoważnionego zastępcy naczelnika (zastępcy naczelnika) urzędu celnego organ miejsca przeznaczenia lub osoby je zastępujące mogą zostać przedłużone o okres wymagany do kontroli celnej, ale nie więcej niż 10 dni roboczych od dnia następującego po dniu rejestracji złożenia dokumentów określonych w ustępie 3 niniejszego artykułu, chyba że ustawodawstwo państw członkowskich ustala krótszy okres w zależności od rodzaju transportu, jakim jest transport (transport) towarów.
  9. Zakończenie procedury celnej tranzytu celnego jest sformalizowane za pomocą systemu informacyjnego organu celnego poprzez wygenerowanie dokumentu elektronicznego lub umieszczenie odpowiednich oznaczeń na zgłoszeniu tranzytowym lub innych dokumentach stanowiących zgłoszenie tranzytowe.
  10. Procedurę wykonywania czynności celnych związanych z zakończeniem procedury celnej dla tranzytu celnego, w tym w zależności od rodzaju transportu, jakim realizowany jest przewóz (przewóz) towarów, określa Komisja. (patrz Decyzja Zarządu Euroazjatyckiej Komisji Gospodarczej nr 170 z 13.12.2017)
  11. Ustawodawstwo państw członkowskich w zakresie regulacji celnej może określać przypadki, w których działanie procedury celnej dla tranzytu celnego kończy się złożeniem towaru do czasowego składowania, zarejestrowaniem zgłoszenia celnego, zwolnieniem towaru, wyprowadzeniem towaru z obszaru celnego Unii, a także zatrzymanie towarów przez organy celne zgodnie z rozdziałem 51 niniejszego Kodeksu.
    Tryb wykonywania czynności celnych związanych z zakończeniem procedury celnej dla tranzytu celnego, w tym w zależności od rodzaju transportu, jakim jest wykonywany przewóz (przewóz) towarów, w tych przypadkach określają ustawodawstwa państw członkowskich w sprawie regulacji celnych.
  12. W przypadku przewidzianym w ustępie 7 Artykułu 145 niniejszego Kodeksu, a także jeżeli towary są dostarczane do organu celnego innego niż organ celny przeznaczenia, procedura celna tranzytu celnego kończy się w sposób określony w niniejszym artykule.
  13. Jeżeli towary nie zostaną całkowicie lub częściowo dostarczone do miejsca dostawy towarów i procedura celna nie została zakończona w przypadkach przewidzianych w ustępie 12 niniejszego artykułu, procedura celna tranzytu celnego zostaje zakończona.
    Procedura wykonywania czynności celnych związanych z zakończeniem procedury celnej dla tranzytu celnego, termin, w którym procedura celna dla tranzytu celnego podlega zakończeniu, a także procedura rejestracji zakończenia procedury celnej dla tranzytu celnego są ustalane przez Komisję. (patrz decyzja Zarządu Euroazjatyckiej Komisji Gospodarczej nr 170 z 13.12.2017)
  14. W przypadku dostarczenia towarów do strefy kontroli celnej utworzonej w obiektach, pomieszczeniach (częściach pomieszczeń) i (lub) na terenach otwartych (części terenów otwartych) upoważnionego przedsiębiorcy posiadającego świadectwa typu drugiego lub trzeciego, procedura celna Tranzyt celny kończy się cechami określonymi w artykule 440 niniejszego Kodeksu.

Artykuł 152. Operacje celnedokonane po dostarczeniu towaru do miejsca dostawy towaru

  1. O ile ustawodawstwo państw członkowskich dotyczące regulacji celnych nie stanowi inaczej, po zarejestrowaniu przez organ celny miejsca przeznaczenia w celu złożenia dokumentów określonych w art. 3 ust. 151 niniejszego Kodeksu, osoby określone w ust. Art. 1 niniejszego Kodeksu są zobowiązani do wykonywania czynności celnych związanych z umieszczeniem towarów do czasowego składowania lub ich zgłoszeniem celnym:
    1. w odniesieniu do towarów przewożonych drogą lądową, nie później niż 8, godziny pracy organu celnego po zarejestrowaniu złożenia dokumentów przez docelowy organ celny;
    2. w odniesieniu do towarów przewożonych przy użyciu statków, samolotów lub transportu kolejowego - w czasie ustalonym przez proces technologiczny (harmonogram) portu, lotniska lub dworca kolejowego podczas transportu międzynarodowego, lub w innym okresie ustalonym przez ustawodawstwo państw członkowskich w zakresie regulacji celnej .
  2. W odniesieniu do towarów przewożonych za pomocą jednostek pływających, czynności celne związane z umieszczeniem towarów do czasowego składowania muszą być wykonywane przez osoby wymienione w paragrafie szóstym paragrafu 1 i paragrafie 4 paragrafu 1 artykułu 83 niniejszego Kodeksu.
  3. W przypadku, gdy osoby określone w art. 1 ust. 3 - 1 ust. 83 niniejszego Kodeksu nie wykonują czynności celnych przewidzianych w ust. 1 ust. 16 niniejszego artykułu, przewoźnik jest zobowiązany do wykonania czynności celnych związanych z skierowanie towarów do czasowego składowania zgodnie z rozdziałem 1 niniejszego Kodeksu, nie później niż XNUMX dzień roboczy po dniu rejestracji przez organ celny miejsca przeznaczenia przedłożenia dokumentów.
    Ustawodawstwo państw członkowskich w zakresie regulacji celnych może określić warunki i (lub) procedurę powiadamiania przewoźnika o niewykonaniu przez osoby określone w art. 1 ust. 3 - 1 ust. 83 niniejszego Kodeksu czynności celnych związanych z umieszczenie towarów do czasowego składowania lub ich zgłoszenie celne. (patrz rozporządzenie Ministerstwa Finansów Rosji nr 57n z dnia 16.04.2019)
  4. Postanowienia ustępów 1 - 3 niniejszego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli wstępne zgłoszenie celne zostało złożone w odniesieniu do towarów.
  5. Wykonując, zgodnie z ustępem 1 niniejszego artykułu, czynności celne związane ze zgłoszeniem celnym towarów, osoby określone w ustępach 1 - 3 ustępu 1 artykułu 83 niniejszego Kodeksu są zobowiązane do wykonywania czynności celnych związanych z umieszczeniem towary do czasowego składowania zgodnie z rozdziałem 16 niniejszego Kodeksu, w ciągu 3 godzin od daty otrzymania:
    1. zezwolenie organu celnego na wycofanie zgłoszenia celnego zgodnie z art. 113 niniejszego Kodeksu;
    2. decyzja organu celnego o zawieszeniu terminu zwolnienia towarów zgodnie z art. 124 niniejszego Kodeksu;
    3. odmowa wydania towaru zgodnie z art. 125 niniejszego Kodeksu.
  6. Towary, w stosunku do których czynności celne ustanowione w niniejszym artykule nie zostały wykonane w terminach określonych w ustępach 1 i 5 niniejszego artykułu, zostaną zatrzymane przez organy celne zgodnie z rozdziałem 51 niniejszego Kodeksu.
  7. Postanowienia niniejszego artykułu nie mają zastosowania:
    1. w odniesieniu do towarów Unii przybyłych na obszar celny Unii i towarów zagranicznych określonych w art. 4 ust. 302 niniejszego Kodeksu, objętych procedurą celną tranzytu celnego w celu transportu (transportu) przez terytorium państwa, które nie jest członkiem Związku;
    2. w odniesieniu do międzynarodowych przesyłek pocztowych;
    3. po zakończeniu procedury celnej tranzytu celnego w miejscu wyjścia dla towarów wywożonych z obszaru celnego Unii;
    4. po zakończeniu procedury celnej tranzytu celnego w odniesieniu do towarów dostarczonych do strefy kontroli celnej, utworzonych w obiektach, pomieszczeniach (części pomieszczeń) i (lub) na terenach otwartych (części terenów otwartych) upoważnionego przedsiębiorcy posiadającego świadectwa drugiego lub trzeciego typu.

Art. 153. Powstanie i wygaśnięcie obowiązku zapłaty ceł importowych, podatków, ceł specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych w stosunku do towarów zagranicznych objętych (objętych) procedurą celną tranzytu celnego, w trakcie przewozu (przewozu) przez obszar celny Unii, termin ich zapłaty i rachunek

  1. Obowiązek zapłaty ceł importowych, podatków, ceł specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych w stosunku do towarów zagranicznych objętych procedurą celną tranzytu celnego powstaje:
    1. od zgłaszającego – od momentu zarejestrowania przez organ celny zgłoszenia tranzytowego;
    2. od przewoźnika kolejowego państwa członkowskiego, który przyjął do przewozu koleją towary objęte procedurą celną tranzytu celnego na terytorium jednego z państw członkowskich w sposób określony w umowach międzynarodowych w zakresie transportu kolejowego oraz aktach Rady Transportu Kolejowego państw członkowskich Wspólnoty Niepodległych Państw, jeżeli przewóz towarów odbywa się między przewoźnikami kolejowymi państw członkowskich lub w sposób przewidziany ustawodawstwem państw członkowskich w dziedzinie transportu, jeżeli przemieszczenie towarów odbywa się między przewoźnikami kolejowymi jednego państwa członkowskiego od momentu przyjęcia towarów do przewozu w określony sposób.
  2. Obowiązek uiszczenia ceł specjalnych, antydumpingowych i wyrównawczych nie powstaje w przypadku objęcia towarów do użytku osobistego i poczty międzynarodowej procedurą celną tranzytu celnego.
  3. Obowiązek zapłaty ceł importowych, podatków, ceł specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych w stosunku do towarów zagranicznych objętych (objętych) procedurą celną tranzytu celnego wygasa zarówno przez zgłaszającego, jak i przez przewoźnika kolejowego Członka Państwo, o którym mowa w ustępie 2 ustępu 1 niniejszego artykułu, dokonujące przewozu (transportu) towarów do miejsca dostawy towarów, określonego przez organ celny wyjścia, w przypadku następujących okoliczności:
    1. zakończenie procedury celnej tranzytu celnego zgodnie z art. 151 niniejszego Kodeksu, z wyjątkiem przypadku określonego w akapicie 2 niniejszego paragrafu;
    2. przyjęcie towarów przez upoważnionego przedsiębiorcę zgodnie z art. 440 niniejszego Kodeksu;
    3. umieszczenie towarów, w odniesieniu do których zakończył się skutek procedury celnej tranzytu celnego, do czasowego składowania zgodnie z art. 6 ust. 129 niniejszego Kodeksu;
    4. umieszczenie towarów, w odniesieniu do których procedura celna tranzytu celnego została zakończona, w ramach procedur celnych zgodnie z art. 7 ust. 129 niniejszego Kodeksu;
    5. wypełnienie obowiązku zapłaty ceł importowych, podatków, ceł specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych i (lub) ich pobrania w kwotach obliczonych i płatnych zgodnie z ustępem 6 niniejszego artykułu;
    6. uznanie przez organ celny zgodnie z ustawodawstwem państw członkowskich o uregulowaniu celnym faktu zniszczenia i (lub) nieodwracalnej utraty towarów zagranicznych w wyniku wypadku lub siły wyższej lub faktu nieodwołalnej utraty tych towarów w wyniku strat naturalnych w normalnych warunkach transportu (transportu) i (lub) przechowywania, z wyjątkiem przypadków, gdy przed takim zniszczeniem lub nieodwracalną stratą, zgodnie z niniejszym Kodeksem w odniesieniu do tych towarów zagranicznych, upłynął termin zapłaty należności celnych przywozowych , podatki, cła specjalne, antydumpingowe, wyrównawcze;
    7. odmowa wydania towaru zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego – w związku z obowiązkiem uiszczenia należności celnych importowych, podatków, opłat specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych, które powstały przy rejestracji zgłoszenia tranzytowego;
    8. cofnięcie zgłoszenia tranzytowego zgodnie z artykułem 113 niniejszego Kodeksu i (lub) anulowanie zwolnienia towarów zgodnie z ustępem 4 artykułu 118 niniejszego Kodeksu - w związku z obowiązkiem uiszczenia należności celnych przywozowych, podatków, specjalnych, cła antydumpingowe, wyrównawcze, które powstały podczas rejestracji zgłoszenia tranzytowego;
    9. konfiskata lub zamiana towaru na własność (dochód) państwa członkowskiego zgodnie z ustawodawstwem tego państwa członkowskiego;
    10. zatrzymanie towarów przez organ celny zgodnie z rozdziałem 51 niniejszego Kodeksu;
    11. objęcie do czasowego składowania lub objęcie jedną z procedur celnych towarów, które zostały zajęte lub zatrzymane podczas weryfikacji zgłoszenia przestępstwa, w toku postępowania w sprawie karnej lub o wykroczenie administracyjne (prowadzenie postępowania administracyjnego) i w stosunku do których wydano decyzję został złożony do ich zwrotu, jeśli takie towary nie zostały wcześniej wydane.
  4. Obowiązek zapłaty należności celnych przywozowych, podatków, ceł specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych w odniesieniu do towarów zagranicznych objętych (objętych) procedurą celną tranzytu celnego znosi przewoźnik kolejowy państwa członkowskiego, które dokonało przekazania towarów objętych w procedurze celnej tranzytu celnego, przewożonego transportem, przewoźnika kolejowego innego państwa członkowskiego w sposób określony w umowach międzynarodowych w zakresie transportu kolejowego oraz aktach Rady Transportu Kolejowego Państw Członkowskich Wspólnoty Niepodległych państw członkowskich lub przewoźnika kolejowego własnego państwa członkowskiego w sposób określony przez ustawodawstwo państw członkowskich w zakresie transportu, przy przewozie towarów zgodnie z ustaloną procedurą.
  5. Obowiązek zapłaty ceł importowych, podatków, ceł specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych podlega egzekucji, jeżeli towar nie zostanie dostarczony do miejsca dostawy towaru w ustalonym przez organ celny i procedurę celną okresie tranzytu celnego nie została zakończona w przypadkach przewidzianych w art. 12 ust. 151 niniejszego Kodeksu.
    Z chwilą zaistnienia tej okoliczności za termin zapłaty należności celnych importowych, podatków, specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych uznaje się datę objęcia towaru procedurą celną tranzytu celnego.
  6. W przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w ustępie 5 niniejszego artykułu, cła importowe, podatki, cła specjalne, antydumpingowe, wyrównawcze są płatne tak, jakby towary zagraniczne objęte procedurą celną tranzytu celnego zostały objęte procedurą celną dla dopuszczenie do konsumpcji krajowej bez stosowania preferencji taryfowych i świadczeń z tytułu uiszczenia ceł importowych, podatków, a w stosunku do towarów do użytku osobistego – tak jakby towary do użytku osobistego zostały dopuszczone do swobodnego obrotu.
    Do obliczania ceł importowych, podatków, cła specjalne, antydumpingowe, wyrównawcze stosuje się stawki ceł importowych, podatków, cła specjalne, antydumpingowe, wyrównawcze, obowiązujące w dniu rejestracji przez organ celny zgłoszenia tranzytowego.
    Jeżeli organ celny nie posiada dokładnych informacji o towarach (rodzaj, nazwa, ilość, pochodzenie i (lub) wartość celna), podstawa naliczenia ceł importowych, podatków, cła specjalnego, antydumpingowego, wyrównawczego do zapłaty ustala się na podstawie informacji organu celnego, a klasyfikację towarów przeprowadza się z uwzględnieniem art. 3 ust. 20 niniejszego Kodeksu. Jeżeli kody towarów zgodnie z Nomenklaturą Towarową Zagranicznej Działalności Gospodarczej są ustalane na poziomie grupowania z liczbą znaków mniejszą niż 10:
    • do obliczania należności celnych przywozowych stosuje się najwyższą ze stawek należności celnych przywozowych odpowiadającą towarom zaliczonym do takiej grupy;
    • do obliczania podatków najwyższa ze stawek podatku od wartości dodanej oraz najwyższa ze stawek podatku akcyzowego (akcyza lub podatek akcyzowy) odpowiadająca towarom zaliczonym do takiego zgrupowania, w odniesieniu do których najwyższa ze stawek importowych cła zostały ustalone;
    • do obliczania ceł specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych, stosuje się najwyższą ze stawek specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych, odpowiadających towarom objętym taką grupą, z uwzględnieniem akapitu ósmego niniejszej klauzuli.
  7. Specjalne cła antydumpingowe i wyrównawcze są obliczane na podstawie pochodzenia towarów, potwierdzonego zgodnie z rozdziałem 4 niniejszego Kodeksu i (lub) innych informacji wymaganych do ustalenia określonych ceł. Jeżeli pochodzenie towarów i (lub) inne informacje wymagane do ustalenia określonych ceł nie są potwierdzone, specjalne cła wyrównawcze antydumpingowe są obliczane na podstawie najwyższych stawek specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych ceł ustalonych dla towarów z ten sam kod Nomenklatury Towarowej Zagranicznej Działalności Gospodarczej, jeżeli klasyfikacja towarów jest prowadzona na poziomie 10 znaków, lub towary objęte grupowaniem, jeżeli ustalone są kody towarów zgodne z Nomenklaturą Towarową Zagranicznej Działalności Gospodarczej na poziomie grupowania z liczbą znaków mniejszą niż 10.
    Przy ustalaniu później dokładnych informacji o towarach, cła importowe, podatki, cła specjalne, antydumpingowe, wyrównawcze są obliczane na podstawie takich dokładnych informacji oraz zwrot (odliczenie) nadpłaconych i (lub) nadmiernie pobranych kwot importowych cła, podatki, cła specjalne, antydumpingowe, wyrównawcze lub pobieranie niezapłaconych kwot zgodnie z rozdziałami 10 i 11 oraz art. 76 i 77 niniejszego Kodeksu.
    Cła przywozowe i podatki w odniesieniu do międzynarodowych przesyłek pocztowych podlegają zapłacie w wysokości określonej w art. 7 ust. 287 niniejszego Kodeksu.
  8. W przypadku objęcia towarów procedurą celną tranzytu celnego do czasowego składowania zgodnie z art. 6 ust. 129 niniejszego Kodeksu lub objęcia takich towarów procedurą celną zgodnie z art. 7 ust. 129 niniejszego Kodeksu, lub zatrzymanie towarów przez organy celne zgodnie z rozdziałem 51 niniejszego Kodeksu po wypełnieniu obowiązku uiszczenia ceł, podatków, ceł specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych i (lub) ich pobrania (w całości lub w części) kwoty cła, podatki, cła specjalne, antydumpingowe, wyrównawcze zapłacone i (lub) pobrane zgodnie z niniejszym artykułem podlegają zwrotowi (potrąceniu) zgodnie z rozdziałem 10 i art. 76 niniejszego Kodeksu.
  9. Jeżeli zabezpieczenie wykonania obowiązku zapłaty należności celnych przywozowych, podatków, ceł specjalnych, antydumpingowych i wyrównawczych zgodnie z art. 3 ust. 62 niniejszego Kodeksu jest złożone przez osobę inną niż zgłaszający towary objęte procedura celna tranzytu celnego,, taka inna osoba jest solidarnie zobowiązana do uiszczenia ceł, podatków, ceł specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych ze zgłaszającym.
  10. W przypadku pojazdy transportowi międzynarodowemu przewożącemu towary zagraniczne objęte procedurą celną tranzytu celnego towarzyszy organizacja określona zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego zgodnie z art. 3 ust. 343 niniejszego Kodeksu, organizacja taka jest solidarnie zobowiązana do zapłacić cła importowe, podatki, cła specjalne, antydumpingowe, wyrównawcze u zgłaszającego.
  11. W przypadku, gdy w trakcie przewozu towarów koleją zgłaszającym towary objęte procedurą celną tranzytu celnego nie był przewoźnik kolejowy państwa członkowskiego, który przyjął do przewozu towary objęte procedurą celną tranzytu celnego zgodnie z art. w trybie określonym w umowach międzynarodowych w dziedzinie transportu kolejowego i aktach Rady Transportu Kolejowego Państw Członkowskich Wspólnoty Niepodległych Państw lub ustawodawstwach Państw Członkowskich w dziedzinie transportu, taki przewoźnik kolejowy jest wspólnie i solidarnie zobowiązany do zapłaty ceł importowych, podatków, specjalnych, antydumpingowych, wyrównawczych u zgłaszającego.

Artykuł 154. Odpowiedzialność osób w przypadku naruszenia procedury celnej tranzytu celnego”

  1. W przypadku niedostarczenia wszystkich towarów objętych procedurą celną tranzytu celnego i dokumentów dla nich do miejsca dostawy towarów, osoby określone w artykule 150 niniejszego Kodeksu ponoszą odpowiedzialność zgodnie z ustawodawstwem Członka Państwo, którego organ celny zwolnił towar zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego.
    W pozostałych przypadkach niedopełnienia obowiązków w trakcie przewozu (przewozu) towarów zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego, w tym w przypadku niedostarczenia części towarów objętych procedurą celną tranzytu celnego, osoby określone w art. 150 niniejszego kodeksu ponoszą odpowiedzialność zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego, na którego terytorium wykryto naruszenie.
  2. Odpowiedzialność za niedopełnienie obowiązków przewoźnika podczas przewozu towarów koleją zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego ponosi przewoźnik kolejowy, który przyjął towar do przewozu przez terytorium jednego z państw członkowskich w sposób określony w umowach międzynarodowych w zakresie transportu kolejowego oraz aktach Rady Transportu Kolejowego Państw – członków Wspólnoty Niepodległych Państw lub ustawodawstwa państw członkowskich w zakresie transportu, jeżeli przewóz towarów odbywa się pomiędzy przewoźnikami kolejowymi jednego państwa członkowskiego.
    Za niewypełnienie obowiązków w trakcie przewozu towarów koleją zgodnie z procedurą celną tranzytu celnego, przewoźnik kolejowy określony w akapicie pierwszym niniejszej klauzuli odpowiada zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego za przewóz przez terytorium, z którego towary są przyjmowane.